به نام خدا

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

 

هر ساله تعداد زيادي دانشجو در دانشگاه, دررشته معماری پذيرفته مي شوند, بدون اينكه

 

 به پس زمينه اطلاعاتي ايشان در رابطه با معماري , به امكانات و شرايط تحصيلي ويژه اين

 

 رشته, به برنامه آموزشي مناسب آن و از همه مهمتر به فضاي آموزشي مناسب معماري,

 

توجه شود.

 

«يكي از اساسي ترين نكات در آموزش هر هنر (خود اثر هنري)است متاسفانه دانشجويان

 

 معماري ما در يك بناي معمارانه و تحت يك سيستم درسي مناسب آموزش نديده اند و

 

 

الگوهاي خوب و فراواني در زمينه معماري جديد نيز, در اطراف خود مشاهده نكرده اند تا

 

 

بتوانند تجربهي لازم را براي فعاليت حرفه اي خود كسب كنند وتفاوت ميان زيبايي و غير

 

 عادی بودن راتشخيص دهند. به همين دليل است كه در دوران معاصر, ساخت و سازهايي

 

 كه در كشور صورت مي گيرد، ديگر حس و حال گذشته را ندارد و به عبارت ديگر معماري

 

 غني در دست نيست.

 

 

من خود شخصاً سعی کردم در رساله ی نهايی ام فضايی را ترسيم کنم که بصورت مکمل

 

 عمل کندو بتواند بعنوان يک پژوهشکده ، يک کانون ، يک خانه  ( مستقل از دانشگاه و تمام

 

ملزومات دست و پاگيرش)مکانی  را،جايی را ،برای احساس تعلق از نوع معمارانه اش  

 

 تجسم بخشد.دوست داشتم خانه ی معمار بناممش  خانه ای  برای يک احساس هويت

 

 وبرای خيلی از آن چيزهايی که همه ی ما در روياهايمان می پرورانيم.                                                                                     

  اما افسوس   و صد افسوس که کارهای اينچنينی باز هم مثل گذشته به گوشه ی  آرشيو

 

ها و کتابخانه ها می روند و تمام ميشود .....

                                                        

 همه ی آن دنيايی که ساختيش با آن همه اميد و آرزو می شود يک رساله و تعدادی           

 

 شاسی و يک ماکت و بعدم  فارغ تحصيل ارشد  معماری و بعدم خدا ميداند که تو هم          

 

روزی به همه ی اين  چيزهايی که می بينی عادت نکنی  و .........                      

 

               

 

     

Image hosting by TinyPic                                   

                             

 

   

بله  نبايد عادت کرد ،اين اولين قدم است.....                         

 

 

نو بمان ونو بينديش.                                         

                         

                                     

                                                                              

                                                                                  

 

       

/ 7 نظر / 19 بازدید
ناشناس

تاثير گذار اما ناميد کننده

ایمان بستامی

يک مورد ديگه که جا داشت به اون اشاره کنيد نبودن سطح آموزشی يکسان در دانشکده های معماری کشور است که به نوبه خود ضعف بزرگيست

fatemi_a2001

با سلام و عرض ادب به شما دوست گرامی سال خوبی را برای شما آرزومندم. وبلاگ ما تحت عنوان "معماری و مرمت بناها و بافتهای سنتی" و به آدرس "http://iausb.persianblog.ir" وبلاگی است در راستای اطلاع رسانی جهت حفظ ، مرمت و شناسایی بناهای سنتی. ما آدرس وبلاگ شما را در لیست لینکهای خود در صفحه اول خواهیم آورد. اگر شما دوست گرامی نیز متقابلا این کار را انجام دهید بسیار سپاسگذار خواهیم شد. با سپاس فاطمی

AstAreH

سلام دوست گرامی...آمدن روزهای نو را به شما تبريک می گم...و بسيار ممنون که به وبلاگم سر زديد...وبلاگ بسيار خوبی داريد،اميدوارم که موفق و پايدار باشيد.

Ali

سلام ليدا خانم ممنون از لطف شما سايت باارزش و جالبی داريد موفق باشيد در صورت تمايل تبادل لينک می کنیم

هومن

همه نا بسامانی ها از عدم درک هنری معماری ناشی نمی شود،هرجند ار نظر آموزشی یکی از نواقص عمده سیستم همین امر هست/اما مسئله ها ریشه در مشکلات عمیق اجتماعی ما دارند